Sınıfta öğrenme merkezlerinden birini seçmiş ve harıl harıl çalışan bir cüce görülüyor fotoğrafta. Sessizce kendisini gözlemliyorum.
Hemen tahtanın yanındaki Atatürk köşesinde bir dosya var. Kapağında ATATÜRK yazıyor. Yazılardan aynen kopya ediyor. Harf atlamadan, aynı çizgide! Sonra yazıyı kapsayacak kocaman ovalimsi bir şekil çiziyor. Sonra hiiiç üşenmeden sayısını bilemediğim çoklukta, tekerlek olduğunu düşündüğüm şekiller ekliyor çalışmasına. Sabırla ve aynı titizlikle. Son olarak tek bir çizgide sıraya dizilmiş neşeli insanlar ekliyor ve çalışmasını bitiriyor. Kaleminin kapağını kapatıyor, yerine koyuyor ve başka bir oyun için başka bir alana yöneliyor.
Biliyorum
Susan Striker bana kızacak ama, güya hissettirmeden, aradan zaman geçince resmini anlatmasını istiyorum cüceden. Aynen yazıyorum:
"Düşünerek yapmadım öğretmenim, öyle sıra sıra aklıma geldi hepsi. Atatürk'ün otomobilini yaptım. Gezmeye çıkmış, bunlar da onu izleyen insanlar"
Nasıl?!
Evet, bütün çocuklar süper!
Evet ama bana gelen çocuklar daha da bir süper :)
HANİMİŞ: Gün içerisinde herhangi bir Atatürk etkinliği yapılmadan cüce bu çalışmayı yapmıştır.
Elleri titrediğinden "net" bir kare yakalaması için fazlaca fotoğraf çeken
öğretmeninin eyleminden sıkılan ama belli etmeyen cüce :)
