Patates kafalarım var, her biri bambaşka!

Bugün işi biraz daha zorlaştırdım. Sanat merkezimizdeki kutuya kocaman daire çizilmiş kağıtlar ve her çocuk için ikişer minik daire çizili kağıtlar koydum. "Hadi bakalım" dedim, günlük akışımızı oluştururken "göreyim sizi, şaşırtın birbirinizi" :)) 

Evet "yüz çizerler" diye düşünüyordum. Zaten asıl amacım "dar alanda neler yapabilecekleriydi!"  Ama yılların eskittiği bir öğretmen olsam da hala bu rengarenlik, bu çeşitlilik beni çok çok şaşırtıyor! 

Şuraya bakın, mimikler bambaşka, yüz üzerindeki organların dağılımı bambaşka, vücut çizimi bambaşka, küçücük alana kompozisyon oluşturma isteği... Sorarım size şimdi, ne denir bunlara? 

Elbette minik yıldız, yerdeki yıldız! Ne mutlu bana değil mi, en süperinden cücelere sahip olduğum için!

Dairelerden birini kaybedince "Benimki tek gözlü canavar oldu öğretmenim" dedi, ne güzel bir buluş, ben çok sevdim !

Bizim kuşumuz bile bir acayip!

Bugün kalıplı bir çalışma yaptık Minik Yıldızlar'la. Bir daire, iki üçgen, bir adlandırılamayan şeklimiz vardı sanat merkezindeki kutumuzda. Ama bu sefer istediklerini yapamayacaklardı, çünkü bir amaçları vardı. Ellerindeki malzemeleri kullanarak bir kuş yapacaklardı. 

Çalışmasını bitiren getiriyor, isim yazıyorum. Ve hayretler içerisinde kalıyorum! Çocuklar ne kadar üretken, ne kadar yaratıcı ve ne kadar farklı! Herkese aynı üçgen şekli verilmiş olmasına rağmen kiminde kanat, kiminde gaga, kiminde şapka, kiminde kuyruk oluyor o üçgenler! E ben şimdi bu resimlere aşık olmayayım da ne yapayım :)) Bence aşağıda gördüğünüz dördü/üçü bir arada resim çalışmaları var ya, hah onlar da tam çerçevelik!

Hımmm ne yapsak, ne yapsak?

Okullar açılalı neredeyse üç ay olacak. Artık çocuklar alıştıkları düzende ilerliyorlar. Çocuklar düzeni, rutini severler biliyorsunuz. Cüceler biliyor ki, sanat merkezinde her gün onlar için hazırlanmış bir çalışma oluyor. Bazen kesme gerektiriyor bu çalışma, bazen yapıştırma, bazen boyama, bazen süsleme, bazen tamamlama, bazen hepsini yapmak gerekiyor :)

Bugün sanat merkezindeki kutuda, aşağıdaki şekil bekliyordu Minik Yıldızlar'ı. "Acaba bu şekli ne olarak tamamlayabilirdik", "bundan ne yapabiliriz", "bunu neye dönüştürebiliriz", "bu neyin bir parçası olabilir"? Düşündüler, düşündüler ve boya kalemlerini aldılar ellerine... Ne mi yaptılar, lütfen buyrun...

 Araba yapanlar çoğunluktaydı... Neyse ki bu sefer ne yapacaklarını tutturabilmiştim :)

 Bu koltukların çizeri üç cüce yan yana oturuyorlardı, birbirlerinden epeyce etkilenmişler :)

Bu da bir vazo; bayıldım, bayıldım!

Dairecik, dairecik senden ne olur bir düşünelim dedik

Lafa dalmış, bu yılki sanat çalışmalarımızdan hiç paylaşımda bulunmamışız. Sınıfın, bahçenin, Ankara'nın, Türkiye'nin eksiğini-gediğini bir kenara bırakıp bir süre cücelerin sanat çalışmalarına yer vereceğim. Sanat çalışmalarını sakladığım klasörü açtığımda ilk karşıma bu koca gözler çıktı. Her çalışmada diyeceğim için hemen baştan söyleyeyim "çocuk çizimlerine bayılıyorum!" İşte bunlar da o bayıldıklarımdan!

Çocuklar gelmeden sanat merkezine elceğizimle çizdiğim(Çünkü fotokopi bizde paralı; bak gene araya bir şikayet sıkıştırıverdim gördünüz mü?!  Kurumaz benim huyum yaş olmuş nerden baksan 35!) iki dairenin olduğu dosya kağıtlarını yerleştirdim. Güne başlama etkinliğinde çocuklara merkezlerde neler olduğunu anlatırken "sanat merkezinde iki içi boş dairenin onları beklediğini, bu daireleri kullanarak kendilerine bir resim yapmalarını istedim."

Sanat merkezimiz öyle yurt dışı okullarında gördüğünüz yayla cinsinden değil bizim, en fazla 9 cüce etkinlik yapabiliyor. Mevcudumuz hastalıklar nedeniyle genelde 12, en fazla 15! Bugün için sanat merkezinde 10 cücemiz çalışmak istemiş ve aşağıdaki aşık olunası eserleri yapmışlar. 

Ben araba yapacaklarını düşünmüştüm, bir kişi bile yapmamış! Bu kadar mı ters köşede kalır bir öğretmen ya hu :))